نفرت از کجاهام که نمیپاشه بیرون. خنده داره؟

چه چیزایی که یادم نیفتاده از اون سه سالی که تقریبا فاتحه شُ خوندی..

چه استرسای عجیب غریبی که نمیاد سراغم..

چه غمِ عجیبی که نیست توی این موزیک.. چه موزیکی اهمیتی نداره

چی اهمیت داره؟

بیفت بمیر بابا

غم انگیزه ..

این که آشناعیه خلق دردسره غم انگیزه..

این که لی تاکید میکنه که "اُنلی یو کن هیل یور لایف" هم همینطور

+ ایتس اوکی ،ایتس اوکی ،ایتس اوکی ،ایتس اوکی

فضا هرچی بازتر دل گرفتگی بیشتر

هم بستگیشُ خودتون حدس بزنید

همینه..خودشه ع

نیمه ی پُر.

یه یارویی هس.. خیلی معروفه.. شاعره..نمیدونم حرفِ اولِ فامیلیشُ باید با فتحه خوند یا کسره.. و خب وات دا فاک؟ اسم نمیبرم.. میدونین؟ این حجم از گُه تویِ سه چار خط تحسین برانگیزه..

خسته کننده س.. من هرچقدر نگاه میکنم می بینم نمیتونم کنار بیام با آدما و سلیقه هاشون.. با طرز تفکر و عقیده هاشون.. با زندگیِ تُخماتیکی که واسه خودشون ساختن و گیر کردن توش..هر چی بیشتر تو عن غلت میخورن بیشتر خودشونُ میگیرن.. جم کنین بابا.. ریدنِ زیادی عوارض داره

مطمئن ترین گزینه پلسیبو عه

یه جوری لج کردم با خودم انگاری که من ایرانم خودمم آمریکاس که دژمنمه.. ببخشید دشمنمه

حقیقتا دلم گرف

اینکه هستی ولی یه جوری وانمود می کنی که فک کنم برای همیشه رفتی دروغِ کثیفیه

ولی خلاصیِ قشنگی تهش در انتظارمه

حتی اگه یه کلمه از حرفامُ نگم بهت..

خیلی همه چیز داره میره توهم

توهم توهم

+ من که نمیذارم

کشک!

توضیح دادنش که قطعاً سخته ولی از همه ی قسمتای بدن و ذهن و روحم داره نفرت میپاشه بیرون..

بعد نمیدونم که واقعا آدمای دور و برم دوستامن یا یه مُش هیولای اعصاب خوردکُنِ عوضی..

نمیشه واقعاً تنها زندگی کرد و تنها ام مُرد.. هرچقدر غم انگیز باشه بهتر از این وضعیتِ گُهه